Πυγμαχία – Όταν ανεβαίνεις στο ρινγκ, είσαι ήδη νικητής

Δεν είχατε ξανασυναντηθεί, κι όμως έπρεπε να χτυπηθείτε. Στη ζύγιση φαινόταν πιο ψηλός, γεροδεμένος. Αναρωτιόσουν αν ήταν στα κιλά σου. Ο διαιτητής σας έκανε νόημα να έρθετε στο κέντρο του ρινγκ.

Τώρα δεν φαινόταν τόσο ψηλός.

Βλέπεις κάθε λεπτομέρεια στο πρόσωπό του. Δεν πρέπει να καταλάβει ότι φοβάσαι. Μήπως το κατάλαβε;

Κάτι σας είπε ο διαιτητής, αλλά δεν θυμάσαι — απλά έγνεψες καταφατικά.

Πίσω στη γωνία και το καμπανάκι χτυπά. Ο χρόνος παγώνει. Οι φωνές που άκουγες είναι πλέον στο παρασκήνιο. Η φωνή του προπονητή σου ξεχωρίζει, αλλά δυσκολεύεσαι πολύ να ακολουθήσεις αυτά που σου λέει. Φαινόταν πιο εύκολο όταν τα σχολίαζες με τους φίλους από κάτω. Όλα στη ζωή καπως ετσι είναι. Να το θυμάσαι.

Τα συναισθήματα κοντευουν να σε κυριεύσουν. Όλο σου το είναι φωνάζει να φύγεις. Κι όμως μένεις. Αγωνίζεσαι.

Γιατί;

Γιατί δεν μπορείς να προδώσεις τον εαυτό σου που έκανε τόσες θυσίες όλα αυτά τα χρόνια.

Γιατί η επιθυμία για τη νίκη ξεπερνά κάθε φόβο.

Γιατί το θάρρος να αντιμετωπίσεις την πρόκληση αναβλύζει από τη δύναμη της καρδιάς σου, χωρίς λογική.

Γιατί η πυγμαχία δεν έχει ηττημένους.

Όταν ανεβαίνεις στο ρινγκ, είσαι πάντα νικητής — απέναντι σε όποιον δεν το έχει κάνει.»