Fight Academy Boxing & Kick Boxing Club

+30 6972 500 678 info@fightacademy.gr

Menu

Πυγμαχικός ρυθμός

Η μουσική του ρινγκ

Πυγμαχικός ρυθμός – Η μουσική του ρινγκ.

By In all about boxing, Martial Arts News & Articles On 10/10/2016


Θα έχετε ακούσει πολλές φορές τους προπονητές να φωνάζουν στους αθλητές τους, στους αγώνες ή τις προπονήσεις «πιάσε ρυθμό!». Πολλές φορές, βέβαια, το ζητούν χωρίς καν να το έχουν διδάξει και φυσικά είναι πολύ λίγοι οι πυγμάχοι που έχουν το χάρισμα να το εφαρμόσουν. Είναι, όμως, και αυτές οι περιπτώσεις που απλά δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο από το να παράγουν μουσική πυγμαχώντας. Τι είναι, όμως, ο ρυθμός; Απλά μια γενική έννοια ή έχει κάποιους κανόνες που τον απλουστεύουν ώστε να περάσει διδακτικά και στους λιγότερο ταλαντούχους (στο ρυθμικό κομμάτι) πυγμάχους;

Συνήθως μετά τα πρώτα πυγμαχικά βήματα στον καθρέφτη ο προπονητής δείχνει στον αθλητή πώς θα κινείται σε ρυθμό. Αυτό είναι μια πρώτη γνώση και σχετικά απλή, αφού το μόνο που έχει να κάνει είναι να κινείται με μικρά βηματάκια μπρος πίσω (μερικοί το διδάσκουν πάνω, κάτω) αδιάκοπα. Μέχρι εδώ μοιάζει εύκολο. Το δύσκολο μέρος έρχεται όταν πρέπει σε αυτό να προστεθούν όλα τα πυγμαχικά τεχνικά στοιχεία όπως  χτυπήματα, βήματα, άμυνες κλπ. Εκεί κάπου αρχίζει η αρρυθμία.

Ας προσπαθήσουμε, όμως, να το κάνουμε όσο πιο απλό και κατανοητό γίνεται. Κάθε ρυθμικό βήμα μπρος, πίσω, (αυτό που μάθαμε τον πρώτο καιρό της πυγμαχικής μας ζωής) ας το ορίσουμε ως 1 χρόνο. Όχι ημερολογιακό, αλλά μουσικό χρόνο. Έτσι, κάθε φορά που τα πόδια ξεκολλάνε από το έδαφος και ξανά προσγειώνονται είναι ένας χρόνος. Δυο τέτοιες ταλαντώσεις, είναι δυο χρόνοι και ούτω καθεξής. Το πόσο γρήγορος ή αργός είναι ο κάθε χρόνος είναι επιλογή του αθλητή, αν και στην αρχή πρέπει να δουλεύει σε αργό ρυθμό αρκεί η ταχύτητα να είναι σταθερή από χρόνο σε χρόνο.

Το πρώτο, λοιπόν, επίτευγμα ενός αθλητή πρέπει να είναι να διατηρεί αυτούς τους χρόνους της κάθε ταλάντωσης ισόποσους. Βοηθάει αν σε κάποιες σκιαμαχίες στην κάθε ταλάντωση του σώματος του παράγει έναν ήχο (νοητικά) και προσπαθεί να τον διατηρεί ρυθμικό. Αν το καταφέρει αυτό έχει βάλει πολύ γερές βάσεις για τη συνέχεια. Πώς, όμως, μπαίνουν όλες οι υπόλοιπες πυγμαχικές κινήσεις πάνω σε αυτό;

Για να παραμείνουμε στον ρυθμό που έχουμε επιλέξει θα πρέπει η κάθε κίνηση (εκτός των κινήσεων του βασικού ρυθμού) να ενταχθούν ως υποδιαιρέσεις του ενός χρόνου. Έτσι, για παράδειγμα, στον έναν χρόνο μπορώ να εκτελέσω δυο χτυπήματα, στον δεύτερο χρόνο μια άμυνα κ.ο.κ. Ανάλογα, λοιπόν, με την εμπειρία και την ικανότητα ενός αθλητή αυτό αρχίζει να γίνεται πιο περίπλοκο με πολλές εναλλαγές και κινήσεις πάνω στον βασικό ρυθμό. Κάπου εκεί αρχίζει να παράγεται μουσική από αυτόν που το εκφράζει και θέαμα για όσους τον παρακολουθούν.

Άλλο ένα στοιχείο που χρίζει προσοχής, είναι η διάρκεια που θα διατηρήσει ο πυγμάχος μέσα στον ρυθμό. Όσο πιο σταθερός, λοιπόν, είναι ο αθλητής και συνεπής, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να βάλει τον αντίπαλο στον δικό του ρυθμό στην πορεία του αγώνα, και έτσι οι πιθανότητες νίκης αυξάνονται κατακόρυφα. Στην ερασιτεχνική πυγμαχία η σύντομη διάρκεια του αγώνα διαμορφώνει και μια πιο κινητική και ρυθμική μορφή αυτού, αντίθετα με την επαγγελματική που αυτό μειώνεται αρκετά. Εξαιρέσεις όπως Lomachenko, Rigondeaux, Κhan, με μεγάλο ερασιτεχνικό υπόβαθρο δείχνουν τη χρησιμότητα του ρυθμού ακόμα και σε αγώνες 12 γύρων.

Στις υπόλοιπες πολεμικές τέχνες έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος το συγκεκριμένο στοιχείο. Παλαιότερα θεωρούσαν ότι λόγω των χαμηλών λακτισμάτων ήταν απαγορευτικό, για όποιον έπρεπε να βγάλει χαμηλά μπλοκ, να έχει ρυθμό στα πόδια του. Σήμερα έχει μειωθεί αρκετά αυτή η αντίληψη, αφού βλέπουμε αθλητές του kick boxing και αθλητές mma να εφαρμόζουν άριστα τον πυγμαχικό ρυθμό παρότι έχουν τον επιπλέον κίνδυνο του takedown (ρίψη με πιάσιμο των ποδιών). Ακόμα και ο θρύλος των πολεμικών τεχνών Bruce Lee είχε δανειστεί πολλά στοιχεία της πυγμαχίας και ένα από αυτά ήταν ο ρυθμός.

Κλείνοντας, να αναφέρω ότι πολλές φορές ο ρυθμός δεν είναι τόσο φανερός όσο στην αρχάρια μορφή του. Υποβόσκει, όμως, μέσα στην κάθε κίνηση του πυγμάχου. Όπως έχω αναφέρει και σε παλαιότερο άρθρο, ο ρυθμός ουσιαστικά είναι το σημείο ετοιμότητας. Μέσα από αυτόν «γεννιούνται» όλες οι κινήσεις του πυγμάχου, άρα εμπεριέχει την αρχή αυτών. Διατηρώντας έτσι έναν καλό ρυθμό στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, είσαι σε μεγάλη ετοιμότητα για να αμυνθείς, να χτυπήσεις και να κοντράρεις πρώτος.

Βασίλης Οικονόμου

 

oikonomou vasilis fight academy


Related Posts